پروژه ویلا پردیس

طراحی ویلای مینیمال در هماهنگی با طبیعت

ویژگی شاخص این پروژه، قرارگیری آن در زمینی با شیب طبیعی زیاد است؛ به‌گونه‌ای که ابتدای سایت در تراز بالاتری نسبت به رودخانه قرار دارد و انتهای زمین هم‌سطح با آب می‌شود. این اختلاف ارتفاع، به جای آنکه یک محدودیت باشد، به فرصتی برای خلق تجربه‌ای متفاوت از حرکت در محوطه و ارتباط با طبیعت تبدیل شده است.

کارفرما خواستار ویلایی با طراحی مینیمال، آرام و بدون پیچیدگی‌های بصری بود. به همین دلیل تلاش شد فرم ساختمان، متریال‌ها و فضای باز پروژه با حداقل عناصر اضافی طراحی شوند و زیبایی بنا از تناسبات، نور، حجم و ارتباط آن با طبیعت شکل بگیرد.

طراحی پلان ویلا با محوریت ارتباط فضای داخل و طبیعت

طراحی معماری این ویلا از ابتدا با هدف ایجاد ارتباط مداوم میان فضای داخلی و محوطه انجام شد. ساختمان شامل فضای پذیرایی وسیع، آشپزخانه و فضاهای عمومی در طبقه همکف و سه اتاق خواب مجهز، تراس ها و روف گاردن اختصاصی در طبقه اول است که همگی از دید و نور طبیعی مناسب بهره می‌برند.

یکی از مهم‌ترین ایده‌های طراحی پلان، ایجاد یک پاسیو سرتاسری در میانه ساختمان است که تمام عرض زمین را در بر می‌گیرد و ساختمان را به دو بخش تقسیم می‌کند.

در بخش نخست، فضای ورودی، پارکینگ و سرویس بهداشتی قرار گرفته‌اند و برای رسیدن به قلب خانه، باید از راهرویی عبور کرد که از میان این پاسیو عبور می‌کند. این مسیر، تنها یک راه ارتباطی نیست؛ بلکه مرزی میان فضای بیرونی و فضای آرام و خصوصی خانه ایجاد می‌کند و تجربه ورود به ساختمان را به بخشی از معماری پروژه تبدیل می‌سازد.

طراحی نمای مینیمال با تأکید بر فرم خالص معماری

طراحی نمای ویلا با رویکردی کاملاً مینیمال انجام شده است. در این پروژه تلاش شد شخصیت ساختمان نه از طریق تزئینات، بلکه از طریق خود حجم معماری شکل بگیرد. در فرآیند طراحی ویلا نیز ارتباط میان حجم ساختمان، فضای داخلی و محیط اطراف مورد توجه قرار گرفت.

نمای ساختمان از متریال‌های ساده، بافت‌های نرم و رنگ‌های یکنواخت تشکیل شده و خطوط اضافه یا عناصر تزئینی تا حد امکان حذف شده‌اند. در نمای اصلی، یک قاب فرورفته، ورودی ساختمان را تعریف می‌کند و در بالای آن نیز بازشویی قرار گرفته که به روف‌گاردن اختصاصی اتاق خواب اصلی دید دارد.

سادگی کنترل‌شده نما باعث شده ارتباط ساختمان با طبیعت اطراف، نور، سایه و فضای سبز به مهم‌ترین عناصر هویت بصری پروژه تبدیل شوند.

طراحی محوطه با الهام از شیب طبیعی زمین

محوطه‌سازی این پروژه یکی از مهم‌ترین بخش‌های طراحی ویلا است. اختلاف ارتفاع طبیعی زمین، فرصت خلق فضاهای متنوعی را فراهم کرده که هر کدام تجربه متفاوتی از حضور در طبیعت ارائه می‌کنند.

در مسیر حرکت از ساختمان به سمت رودخانه، فضاهای مختلفی مانند استخر، جکوزی، نشیمن‌های روباز و فضاهای دنج استراحت طراحی شده‌اند. این فضاها به گونه‌ای در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند که حرکت در محوطه، تجربه‌ای پیوسته و طبیعی باشد و کاربر به تدریج به رودخانه نزدیک شود.

در انتهای سایت و در نزدیکی رودخانه دجله، یک فضای نیمه‌باز سرپوشیده طراحی شده که فاصله بسیار کمی با آب دارد. بر روی سقف این فضا نیز سکویی مرتفع در نظر گرفته شده که همانند یک اسکله، چشم‌اندازی کم‌نظیر به رودخانه و طبیعت اطراف فراهم می‌کند و به یکی از شاخص‌ترین بخش‌های پروژه تبدیل شده است.

هماهنگی معماری، نما و محوطه‌سازی

در این پروژه، ساختمان و محوطه به صورت دو بخش مستقل طراحی نشده‌اند؛ بلکه از ابتدای فرآیند طراحی، هر دو در کنار یکدیگر شکل گرفته‌اند. فرم ساختمان، جانمایی استخر، مسیرهای حرکتی، اختلاف ترازها، فضاهای نشستن و ارتباط با رودخانه، همگی به عنوان اجزای یک ایده واحد طراحی شده‌اند.

این یکپارچگی باعث شده مرز میان معماری و طبیعت تا حد زیادی از بین برود و ساکنان در تمام بخش‌های ویلا، ارتباطی مستمر با فضای باز و چشم‌انداز رودخانه داشته باشند.

ارائه پروژه به صورت تور مجازی VR

تمامی فضاهای داخلی ساختمان، نمای ویلا و محوطه‌سازی این پروژه پیش از آغاز اجرا به صورت تور مجازی VR ارائه شدند. این امکان باعث شد کارفرما بتواند مسیرهای حرکتی، کیفیت فضاها، ارتباط ساختمان با محوطه، متریال‌ها و جزئیات طراحی را در مقیاس واقعی تجربه کند و پیش از اجرا درباره تمامی بخش‌های پروژه با اطمینان تصمیم‌گیری کند.